dinsdag 12 mei 2015

Gezinsuitbreiding.....



De afgelopen weken kwam er even niet van bloggen en dat was niet zomaar.....
De lege plek in ons gezinshuis werd opnieuw gevuld.
We mogen gaan zorgen voor een prachtig ventje van 6 jaar jong.
Hij heeft autisme en een laag niveau. Hij gedraagt zich nu als een peuter van 3.
Onze drie meiden vinden het erg leuk om hier en daar een beetje mee te kunnen moederen.......


Eén van de eerste dingen we we ondernamen was een bezoekje aan de kinderboerderij én de speeltuin.
Jeroen monteerde een paar voetsteuntjes en rugsteun op m'n fiets om J te kunnen vervoeren want fietsen kan hij nog niet.
Na een poosje schommelen en spelen in 't zand wilde R wel graag even naar de jonge dieren kijken bij kinderboerderij, samen met J.
En zó ontdekten we meteen dat het voor J onmogelijk is om rond te lopen in een weitje met jonge geitjes. Hij is zó watervlug.....voordat ik het wist vloog er al één geitje door de lucht en werd er een schop verkocht aan een volgend beestje. Oeps....snel erheen gerend en J opgetild en buiten de gevarenzône weer op de grond gezet. Vanbinnen moest ik zó lachen want het was een heel komisch gezicht, maar aan J heel duidelijk laten weten dat hij de geitjes niet mag optillen en ook niet mag schoppen. Bij alles wat we zeggen zegt hij het daarna na: J magge niet goppen ....neeee geen geitje goppen en toen verscheen er een grote grijns op z'n gezicht.
Weer moest ik m'n lachen inhouden want hij blijft bij alles wat we doen en zeggen heel vrolijk!    


Jeroen en ik doken daarna de speeltuin weer in.
Hier vermaakten R en J zich prima en doen geen gekke dingen.....


J woont inmiddels twee weken bij ons en als het even kan gaan we met J naar de speeltuin. Hier komt hij steeds zichtbaar tot rust én.... wij ook (op een bankje met koffie en een appeltje voor J).....
Thuis is er steeds 1 op 1 begeleiding nodig maar daar hebben we onze draai met elkaar al redelijk in gevonden.
Overdag gaat J naar een ZMLK-school en in de vakantie is er een paar keer per week vakantie-opvang. 
   

Onze woonkamer lijkt weer een beetje op de kamer van 20 jaar geleden.....lego, knikkerbaan en houten trein staan weer als vanouds in de weg. Of je glipt bijna achterover door een verdwaalde knikker.....


Alles wat draait of beweegt  trekt de belangstelling van J.
's Morgens na het ontbijt hoor ik J al zeggen: Dieneke koffie daaien? J kijken?
Hij kent inmiddels alle vaste rituelen en vraagt graag naar de bekende weg:
Herhaling is een feest voor hem.


Wat houden we ook weer van dít kind.....grappig, vrolijk, duidelijk, onbevangen en zó lief!
Dank U HEER voor dit jongetje in ons gezinshuis.

vrijdag 17 april 2015

Niet veel woorden......




Oh, ik zou heel wat A-4 tjes kunnen vullen met alles wat er de afgelopen tijd gebeurde in ons leven, maar dat doe ik nu niet.
Ik heb wat plaatjes geknipt de afgelopen dagen om iets van de Liefde, iets van de Opstandingskracht van Jezus te kunnen laten zien.
Elk voorjaar is het er weer:
De schepping die laat zien hoe ongelofelijk groot God is.
Het is feest in de natuur!

dinsdag 31 maart 2015

Paardrijden....week van voorbereiding....week van bezinning....



Afgelopen vrijdag ging ik met een meisje uit een ander gezinshuis mee naar haar paardrijles....westernrijden, oftewel reining.
Leuk om eens te zien hoe dat gaat!
Allereerst werd er een prachtig bewerkt zadel op de rug van t paard (een Quarter-horse) gelegd en ook het hoofdstel is totaal anders dan bij het engelse rijden.



 Wat een kunstwerk hè?



Terwijl ik langs de kant stond te kijken kreeg ik bezoek van een "witte herder".
Hij had 't liefst bij me op schoot willen springen, maar met zo'n vies jasje aan leek me dat niet zo'n goed idee!





Ondertussen werd er goed geoefend met het paard...prachtig om te zien.
Na de les werd er gevraagd of ik ook even wilde. Zo'n kans liet ik niet voorbijgaan.
Even een rondje op een echte Quarter-horse....HI HA.
Jammer, daar heb ik geen foto's van.



Om ons deze week voor te bereiden op het paasfeest hebben Jeroen en ik eindelijk het kruis kunnen maken om op tafel te leggen.



Inmiddels hebben we al twee bijbelverhalen gelezen en symbolen op het kruis gelegd.
D heeft aangegeven om met Pasen met ons naar de kerk te gaan.
Dat vind ik steeds weer van die verrassende momenten...dat de kinderen zomaar met iets komen zonder dat we erop aangedrongen hebben.

Heer, dit is Uw werk, dit zijn Uw kinderen en wij mogen ze onderdak bieden.

Gisterochtend las ik psalm 68:
Een psalm die zo op het leven van D van toepassing is. Zij is vooral bij ons komen wonen omdat ze in de vorige woonvorm aan 't vereenzamen was....
En U laat dagelijks zien Heer dat ze hier zó bij komt en geniet van de gezelligheid en aandacht...maar ook van het zelfstandig allerlei dingen kunnen regelen.
Zelf naar de tandarts bellen of naar de huisarts. Dat was in het begin onmogelijk...veel te eng!
En nu doet ze al die dingen helemaal zelf en dan zie je haar glunderen als het weer gelukt is!

vers 5 t/m 7.
Zing voor God, zing psalmen voor Zijn Naam;
baan de wegen voor Hem Die door de vlakten rijdt,
want Heere is Zijn Naam;
spring op van vreugde voor Zijn aangezicht.
Vader van de wezen en Rechter van de weduwen;
dat is God in Zijn heilige woning;
een God Die eenzamen in een huisgezin plaatst,
Die gevangenen uitleidt in voorspoed;
maar de opstandigen wonen in een dor land.





Gisteren hebben we J voor het eerst ontmoet. Een prachtig ventje van 6 jaar oud die hoogst waarschijnlijk een plekje gaat krijgen in ons gezinshuis.


U Heer bent Degene die ons huis bouwt.
U voegt toe.
Straks weer een vol nest.... dan komt er haantje bij in dit kippenhok......dan zijn we weer met z'n zessen!


Dit is  een week van voorbereiding.....een stille week, een week van bezinning op weg naar het Paasfeest!
Allemaal een fijne week toegewenst!

woensdag 25 maart 2015

Wat een verrassing!!


Het is bijna niet te geloven, maar onze pluizenbollen hebben vandaag, op de eerste dag na hun verhuizing, maar liefst 3 eitjes gelegd!!


Bedankt dames!


dinsdag 24 maart 2015

Hoe het ons verging.....


In ons huisje was het bij aankomst veel minder koud dan de voorgaande drie maanden dat we er waren.
Je kunt nu goed merken dat het minder koud en vochtig is geweest.
We staken de kaarsjes aan en vierden het begin van de Shabbat......wat een rust...Dankbaarheid vulde de atmosfeer...dank U Heer voor deze plek...voor het Leven dat U geeft...voor Uw aanwezigheid op elk moment van ons leven...voor ons huwelijk en nog zóveel meer....

maandag 23 maart 2015

Boris luidt 't voorjaar in!


Dit weekend zaten we voor het eerst weer buiten op het terrasje achter de caravan en aangezien Boris ons altijd op de voet volgt, was hij de eerste die intens genoot van de eerste voorjaarswarmte.....
Hij wil graag zelf z'n verhaal even kwijt....dat wordt wel weer eens tijd, vindt hij.....


Hallo mensen....erg leuk dat ik weer eens helemaal in de belangstelling sta.....dit weekend heb ik intens......


 Ja heel erg intens.....


kunnen genieten van de eerste warme voorjaarszon op de camping.
Eigenlijk heb ik een hekel aan dat woord want wanneer geniet je nou ECHT als hond? Maaaaar voor deze gelegenheid maak ik een uitzondering....


Genoten dus!!


Boris