donderdag 18 september 2014


Afgelopen maandag vierden Jeroen en ik onze trouwdag....voor het eerst als gezinshuisouders.
's Morgens bij het ontbijt kregen we van onze 4 meiden een mooie kaart....we wisten allang dat er een kaart zou komen want het bewaren van een geheim is zóóóóó moeilijk voor ze!



Van Jeroen kreeg ik een mooi boeket met een lief kaartje eraan (ja, wat erop stond dat blijft privé). 




Toen iedereen vertrokken was naar school en dagbesteding trokken we er op de fiets op uit.



We streken heerlijk neer op een bankje onder de bomen en hadden alle tijd om samen terug te denken aan alles wat we het afgelopen jaar beleefden met elkaar.
Eén ding is zeker. God was en is betrokken bij ons leven. Door ons leven in het gezinshuis zijn we des te afhankelijker van Hem. Op eigen kracht kunnen we wel inpakken. Als God het huis niet bouwt......



Wonderlijk zoals we hier in Ede terecht zijn gekomen.
En straks, in november, verhuizen naar Bennekom.

Jeroen en ik hebben in Bennekom inmiddels ook een kleine kerkelijke gemeente gevonden.
VEG Bennekom.
Drie van de vier kinderen gaan met ons mee als ze op zondag thuis zijn.
De diensten zijn voorspelbaar (duidelijke structuur).We beginnen om 9.30 uur en stoppen om 11.00 uur. Voor onze kinderen net te behappen met stilzitten en luisteren : )En voor ons een zegen dat we de mogelijkheid hebben om samen naar de kerk te kunnen.
        




Na deze pauze fietsten we verder naar Renkum en van daaruit naar Bennekom om op een bankje in de zon te kunnen lunchen.
Na 27 jaar huwelijk én dagelijks samenwerken zijn we nooit uitgepraat!

's Avonds gingen we op dringend verzoek van de meiden met z'n allen naar een wokrestaurant.
We hebben gemerkt dat ze dat NIET gewend zijn....ha ha.
Borden vol patat in combinatie met bami en vis werden verorberd...tja, dan zit je al gauw BARSTENSVOL, aldus één van de vier. Uiteindelijk hingen ze onderuit in hun stoelen en konden hun boeren nog net binnen houden. Toch ook nog ijs erachter aan. Jeroen en ik keken elkaar regelmatig even aan en glimlachten over het hele plaatje aan tafel.
Wat een gebeuren!
Het lijkt ons niet verstandig om dit vaker dan 1 keer per jaar te ondernemen.....

We hadden een bijzondere trouwdag!  

zaterdag 13 september 2014

Vrij weekend in Laag Soeren


Voordat we op vrijdagavond in ons huisje konden neerploffen was er heel wat aan vooraf gegaan....
's Morgens werkte ik de laatste wassen weg, maakte de badkamers schoon en verschoonde ons bed voor onze oppas. Ondertussen pakte Jeroen de auto in, wandelde met Boris en trof voorbereidingen om 1 van onze vier meisjes met de trein naar Amsterdam te begeleiden om het weekend thuis te kunnen zijn.

dinsdag 2 september 2014

Hoe het nu gaat....


Zolang geen tijd genomen om te bloggen.
Na het overlijden van m'n schoonmoeder waren er zoveel andere dingen die onze aandacht vroegen.
Inmiddels wonen we in ons gezinshuis met 4 prachtige meiden.
Jeroen en ik genieten van onze samenwerking in ons gezinshuis. Vooral voor Jeroen is het een enorme verandering. 25 jaar lang een kantoorbaan en nu doen waar we al zo lang naar uitkeken......

In de zomervakantie waren alle kinderen thuis in het gezinshuis, op 1 week na. De vakantie werd gevuld met allerlei activiteiten en zo konden we steeds meer naar elkaar toe groeien als gezin.
In de 1 na laatste week kwam M bij ons wonen. Een meisje van 14 jaar.
Nu zijn we helemaal compleet. Alle kamers zijn bezet en het is een gezellige drukte.


Bijna dagelijks begon onze dag met een wandeling in het bos of op de hei. 

donderdag 10 juli 2014

Afscheid.....


Op 8 juli namen we afscheid van de moeder van Jeroen en de oma van Jasper, Liese en Bram.
Voor de kinderen van het gezinshuis regelden we oppas: vertrouwde vrienden uit Lelystad.
De 6 kleinkinderen droegen hun oma naar haar laatste rustplaats.....
Een emotioneel, maar ook bijzonder moment.

zaterdag 5 juli 2014

Mijn toevlucht.......


Gisterochtend om 5 uur is de moeder van Jeroen overleden.
We zullen haar zó missen. Ze wilde zo graag komen kijken in het gezinshuis, maar helaas kon dat niet meer.
De laatste dagen wilde ze alleen nog maar sterven. Verhuizen naar de hemel!
Gelukkig heeft ze niet lang hoeven wachten. Vijf weken wist ze dat ze ziek was en niet meer beter kon worden........     

woensdag 2 juli 2014

Een nieuw begin in Ede


Op 1 mei jl. verhuisden we Naar Ede en lieten ons geliefde plekje in Lelystad leeg achter......In de 3 jaar dat we er woonden hebben we zóveel beleefd.