vrijdag 23 februari 2018

Plannen....


Op zondagavond maakte ik weer een mooie planning voor deze week en merkte al snel dat planningen je laten stilstaan bij het feit dat het leven niet planbaar is.



Boris is altijd een spiegel voor mij. Hij kent het woord plannen niet maar wacht elke dag af wat hem gegeven gaat worden. Eten en drinken, spelen en uitgelaten worden....hij moet maar weer wachten hoe de dag zal gaan lopen. Hij is altijd blij om ons te zien en kijkt ons verwachtingsvol aan als het etenstijd is of het uitlaatmoment nadert. 

Maandagochtend lukte het om na een paar weken weer eens vroeg op te staan om in alle rust te kunnen bidden en bijbel lezen. Dat deed me goed.
Met de fiets boodschappen doen ging ook weer. Die stukjes van de planning waren goed gegaan!
Toen "werkoverleg" met Jeroen. We hadden het over onze werkzaamheden maar ook over onze kwetsbaarheid in dit leven. We kunnen veel plannen maken, maar als gezondheid je in de steek laat kun je niet anders dan je daaraan overgeven en erop vertrouwen dat God alles in Zijn hand heeft en zal blijven voorzien in wat nodig is. 
Na dit moment reed ik naar Ede om mijn moeder op te halen uit het verzorgingshuis.
Ze zat rechtop op de bank (meestal ligt ze) omdat ze iemand verwachtte. Ze vertelde dat de verzorgende had gezegd dat ze naar Bennekom zou gaan, maar ze kon zich niet meer herinneren wie daar woonde. Toen ze mij zag viel het kwartje weer....`oh dus jij woont in Bennekom` zei ze.
Ik zocht haar bril op en zette hem voorzichtig op haar neus. Zocht de haarborstel en borstelde zachtjes haar haar. Alles aan haar lichaam voelt zo kwetsbaar en teer aan. Opstaan en lopen achter de rollator zijn een grote inspanning voor haar. 
Met moeite stapte ze in de auto. Ze genoot zichtbaar van het ritje en herkende het buurtje waar we wonen.
Ook mijn moeder houdt mij een spiegel voor nu ze zó afhankelijk is geworden van mensen om haar heen en zich elke dag moet overgeven aan het leven zoals dat nu is.
Ze wil met mij niet over God praten....jij met je Jezus, heeft ze vaak gezegd. Ik laat haar daarin met rust en bid in stilte voor haar als ik bij haar ben. God kent haar tenslotte als geen ander!     

Na de lunch, voor het eerst met m'n moeder in de nieuwe keuken, was ik helemaal uitgeteld. Ik ging op de bank liggen en sliep meteen.
Huishoudelijke activiteiten doen zat er nog even niet in. Koken en de was bijhouden was meer dan genoeg. 

De volgende dag stond ik weer gelijk met Jeroen op.  
L was 's nachts ziek geworden en Jeroen en ik hadden daardoor slecht geslapen. Gelukkig ging Jeroen eruit om het bed van L te verschonen want mijn maag draaide zich alweer om bij het horen van alle overgeef geluiden.

Overdag waren er veel stille momenten dat ik met m'n bijbel bezig kon zijn  en had ik de tijd om m'n huishouden weer wat bij te werken. Jeroen ging naar onze afspraken buitenshuis, zodat ik bij L kon blijven. Hij sliep bijna de hele dag dus het was heerlijk stil in huis.
Het is fijn om in de keuken te zitten.... 







Op woensdagmiddag is J altijd bij zijn moeder en komen R en D pas om 4 uur thuis.  Voor ons even een momentje om samen met Boris te kunnen wandelen. L wilde wel even alleen thuis blijven. 


Overal kwamen we sneeuwklokjes tegen....

In de nacht van woensdag op donderdag werd Jeroen opeens ziek. Hetzelfde als L....de hele nacht aan het overgeven.
Midden in de nacht lag ik te bedenken hoe ik in m'n eentje het ochtendritueel zou gaan indelen.
Toen iedereen nog sliep ging ik eerst met Boris wandelen  ( dat doet Jeroen altijd) en daarna haalde ik J uit bed en hielp hem met aankleden. Daarna gingen we samen naar beneden om het ontbijt voor te bereiden. R kwam er ook bij en om kwart voor 8 bracht ik J naar de taxi. R vertrok om 8 uur en D om half 9. Boven was alles nog stil en zo had ik tijd om stil te zijn en te lezen in m'n bijbel en daarna m'n boodschappenlijstje t/m zondag te maken.
Tja, zo liep alles weer even anders dan op de planning stond.
Toen ik thuis kwam met de boodschappen waren Jeroen en L alweer in de kleren beneden en voelde Jeroen zich weer flink wat beter. Hij kon zelfs gewoon weer lunchen.
Vandaag is het vrijdag en ging iedereen weer normaal z'n gang. L weer naar school en Jeroen weer paraat voor het ochtendritueel!
Dank U Heer!

Vanmorgen zijn we na een overleg wat we hadden naar Wageningen vertrokken om te wandelen langs de rivier.
Wat een mooi winterweer. Daar knapt een mens van op!


We zagen vinkjes, staartmezen, koolmezen, ganzen, meerkoeten, zwanen én een eenzame ooievaar die rondcirkelde boven de uiterwaarden......tja waar haal je met die kou een lekkere ontdooide kikker vandaan? Dat zal nog niet meevallen de komende tijd....




Voor het avondeten had ik gisteren allerlei restjes uit de vriezer gehaald. Lekker makkelijk en lekker.
We hadden zuurkool met worst of macaroni en een salade met een restje cous cous van gisteren. Het werd met smaak opgegeten. 

Morgen hopen we naar Lelystad te kunnen gaan. Op bezoek bij Jasper. Sari en Boaz.
Wat zien we ernaar uit om ze te kunnen spreken en knuffelen!
Allemaal een fijn weekend!

4 opmerkingen:

Pippa's Hus zei

Ja en dan gaat het ineens anders. Zo ging het hier ook. Je word even stilgezet. Niet erg eigenlijk. Ondertussen hebben jullie best veel gedaan en ondernomen. XX Esther

It's me zei

Heerlijk om te lezen altijd jou posten ...blij dat iedereen weer beter is...hele fijne nieuwe week liefs Ria x ❤️

Aritha (Ariella) zei

Wat gaat het vaak anders dan je wilde! Ik vind het ook echt fijn om te lezen hoe je over van alles en nog wat schrijft. Dank je wel. Ook hoe je over je moeder schrijft.

Aafke zei

Heeriljk om je blog te lezen. Fijn dat je weer bent gaan schrijven!
Mooi hoe je schrijft dat anderen je spiegelen en hoe God zorgt, herkenbaar ook. Liefs <3